Triumph des Willens

Раніцу суботы правёў у нацысцкай Нямеччыне, за праглядам легендарнага "Трыюмфу волі" Лені Рыфэншталь.



Амаль нямы фільм, прысьвечаны чарговаму зьезду Нацыянал-сацыялістычнай нямецкай рабочай партыі, збольшага яўляе сабой вялікі відэакліп з бравурнымі маршамі на фоне і радаснымі тварамі маршуючых таварышаў н.-сацыялістаў на карцінцы.

Паказваюць нам прыгожыя нямецкія краявіды, замкі, цэрквы і вуліцы, шчасьлівыя людзі- хлопцы, дзяўчыны, абываталі вітаюць вялікага водцу і бацьку нямецкага народу таварыша Гітлера. Людзі - нямы матэрыял на забой, які большую частку стужкі моўчкі ўсьміхаецца, маршыруе і хіба што адзін раз на фільм вуснамі маладых хлопцаў ва ўніформе прысягае на працу дзеля пабудовы сьветлай будучыні.

Працаўнікі сяла вітаюць таварыша Гітлера. Моладзевыя стройотряды гатовыя будаваць дарогі дзеля Адзінай Нямеччыны і адзінага водцы-фюрэра. Моладзь сябе под фюрером чістіт.

Гітлер - мярзотнік і паскуда. Пагубіў столькі людзей і загубіў (ледзь не загубіў) такую цудоўную краіну, як Нямеччына. Той жа Каралявец столькі разоў кідаецца ў вочы ў кадры - то хлопец са "стройотряда" называе, што ён з Караляўца, то прамільгне "K